Η ΜΠΑΛΑΡΙΝΑ

Μια μπαλαρίνα μου κλείνει το μάτι

Μια μπαλαρίνα μ’ ένα άσπρο φόρεμα

Ένα βροχερό φθινοπωρινό πρωινό.

 

Πήγα κοντά της τρεκλίζοντας

Και ένας φόβος χοροπήδησε σκανδαλιάρικα

Στα σωθικά μου.

Άπλωσε το απαλό της χέρι και…

Και ακούμπησε τα παγωμένα μου χείλι,

Ένα χάδι, ένα απαλό άγγιγμα

Μια μαγεία και ένα δάκρυ

Έπεσε από τα μάτια της

Μάζεψε το χέρι της και πέτρωσε

Καθώς τα χείλι μου ζεστάθηκαν.

 

Μια μπαλαρίνα,

Που χαρίζει αγάπη

Που χαρίζει χαρά και ευτυχία

Στους κρύους και άδειους ανθρώπους της νύχτας.

Μια μπαλαρίνα που ζωντάνευε

Για να μαγεύει τις καρδιές  των λυπημένων

Και χαμένων ανθρώπων,

Πέτρωσε για πάντα.

Έφυγα δίχως να κοιτάξω πίσω μου,

Τα χείλι μου καυτά, ψάχνανε στόμα να φιλήσω.